Metoda Warnkego sposobem na dysleksję

Niemal w każdej szkole można znaleźć grupę uczniów, którzy pomimo przeciętej lub nawet wysokiej inteligencji przejawiają trudności w nauce.

W większości przypadków problemy te maja charakter dyslektyczny. Dysleksja to zaburzenie obejmujące przede wszystkim trudności w czytaniu i pisaniu. Zachowania wskazujące o występowaniu ryzyka dysleksji można zaobserwować już u bardzo małych dzieci. Są to:

• brak raczkowania,
• osłabiona sprawność manualna (problemy z układaniem klocków, trzymaniem łyżki, zapinaniem guzików),
• opóźnienie w rozwoju mowy,
• trudności z utrzymaniem równowagi.

W wieku przedszkolnym u dzieci tych zauważa się m.in.:

• słabą koordynację ruchów całego ciała,
• zaburzoną koordynację wzrokowo- ruchową (kłopoty z układaniem puzzli, budowaniem z klocków, z czynnościami samoobsługowymi, niechęć do rysowania i odwzorowywania),
• słaba orientacja w schemacie ciała,
• trudności z zapamiętywaniem wierszyków, piosenek, nazw miesięcy, pór roku, dni tygodnia,
• zaburzony rozwój mowy.

Wraz z pójściem do szkoły pojawiają się problemy z opanowaniem umiejętności czytania, do których dołączają się kłopoty z poprawnym pisaniem.

Tych niepokojących objawów rodzice nie powinni lekceważyć mając nadzieję, że one przeminą. Ważna jest jak najwcześniejsza diagnoza w celu oceny ryzyka pojawienia się dysleksji lub zdiagnozowanie dysleksji rozwojowej oraz ustalenia  najwłaściwszych dla dziecka form i sposobów pracy terapeutycznej.

Jedną z najnowszych w Polsce metod wspierających uczniów w pokonywaniu trudności dyslektycznych jest Metoda Warnkego. Wg jej twórcy przyczyną dysleksji i problemów w nauce jest obniżona zdolność pewnych obszarów w mózgu do przetwarzania informacji wzrokowych, słuchowych i ruchowych oraz komunikacja między półkulami mózgowymi.

Terapia Metodą Warnkego poprzez odpowiednie ćwiczenia uwrażliwia mózg na przetwarzanie tego rodzaju informacji. W rezultacie u dziecka poprawie ulegają umiejętność czytania, pisania ze słuchu i estetyki pisma.

Terapia „Metodą Warnkego" składa się z dwóch etapów:

I.            Diagnoza

Procedura diagnostyczna składa się z 14 kroków. Każde z zadań testowych bada inną kompetencję z zakresu percepcji wzrokowej, słuchowej i motoryki.

II.            Trening

W oparciu o wynik uzyskany w diagnozie terapeuta opracowuje program treningowy dostosowany do indywidualnych potrzeb i możliwości dziecka. Trening zawiera zadania odpowiadające 14 próbom diagnostycznym i opiera się na dwóch zasadniczych filarach:

a)     automatyzacja przetwarzania wzrokowego, słuchowego i motorycznego (trening funkcji podstawowych). Osiąga się to z pomocą niewielkiego urządzenia przypominającego konsolę do gier (tzw. Brain-Boy). W miarę poprawnego wykonywania zadań ich trudność stopniowo wzrasta dostosowując się do umiejętności dziecka.

b)     automatyzacja koordynacji półkul mózgowych (trening laterany).

W trakcie tego treningu dziecko słyszy w słuchawkach dwa różne głosy dobiegające z dwóch różnych kierunków, które stale zmieniają swoją lokalizację i wydają się krążyć wokół głowy.

Regularny trening wpływa pozytywnie na poziom koncentracji uwagi oraz szereg czynności złożonych takich jak: rozumienie mowy, wymowa, tempo czytania, czytanie ze zrozumieniem, pisownia i wiele innych.

Terapia „Metodą Warnkego" ze względu na swoją formę jest atrakcyjna dla dzieci i młodzieży.  Proponowane ćwiczenia różnią się od tradycyjnych metod, zatem nie stanowią dla dzieci zbytniego obciążenia. Pierwsze rezultaty terapii można zobaczyć już w stosunkowo krótkim czasie, a ponieważ koncentruje się na przyczynach trudności w uczeniu się jej efekty są długotrwałe. Poza widocznymi postępami wzrasta również motywacja do nauki.

Prowadzące terapię:

Anna Wałach

Urszula Drąg